Lech Łasko
Biografia
Lech Łasko (ur. 2 czerwca 1956 w Świdniku) – polski zawodnik i trener siatkówki, jeden z czołowych siatkarzy polskich w latach 1975–1984, czterokrotny wicemistrz Europy i złoty medalista olimpijski Montrealu (1976). 261-krotny reprezentant Polski.
Występował m.in. w Start Lublin, Avii Świdnik i Gwardii Wrocław, z którą zdobył trzy tytuły mistrza Polski (1980–1982), dwa wicemistrzostwa (1983–1984) i brązowy medal MP (1979). Z Avią Świdnik zdobył brązowy medal (1976). Z Gwardią wywalczył Puchar PZPS (1981) i był finalistą Pucharu Europy Mistrzów Krajowych 1980/81, gdzie Polacy zajęli trzecie miejsce.
Karierę międzynarodową rozpoczął od brązowego medalu mistrzostw Europy juniorów w Osnabrücku w 1975 roku. Do kadry olimpijskiej w Montrealu 1976 wszedł sporadycznie. Był jednym z najlepszych atakujących i blokujących, wybrany najlepszym siatkarzem Polski w klasyfikacji PS w 1982. Po zakończeniu kariery wyjechał do Włoch, grał w Dipo Vimercate. Mieszka we Włoszech; jego syn Michał był reprezentantem Włoch w siatkówce.
Wypadek drogowy 7 listopada 1976 w Lublinie, w wyniku którego zginęli zawodnicy Avii Świdnik Henryk Siennicki i Zdzisław Pyc, spowodował Lech Łasko; został on skazany na dwa lata więzienia, z czego po pół roku opuścił zakład karny.