Taryfa B23 - ile firma płaci za ładowanie floty?

Artykuł sponsorowany

Firmy, które pierwszy raz liczą koszt ładowania floty, zwykle biorą cenę energii z umowy i mnożą przez zużycie. Wynik zawsze wychodzi za niski, bo pomija drugą połowę rachunku. Za dystrybucję płaci się osobno, a w grupach taryfowych dla odbiorców przemysłowych ta część bywa porównywalna z kosztem samej energii.

Co oznaczają litery i cyfry w nazwie grupy

Grupa taryfowa opisuje dwie rzeczy: poziom napięcia zasilania i sposób rozliczania energii w czasie. Zasady zatwierdzania taryf wynikają z ustawy Prawo energetyczne (Dz.U. 1997 nr 54 poz. 348), a konkretne stawki każdego operatora zatwierdza Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

B23 to zatem odbiorca na średnim napięciu, rozliczany w trzech strefach. Dla operatora stacji ładowania albo bazy transportowej to układ naturalny, bo przy kilku ładowarkach DC moc szybko przekracza możliwości przyłącza niskiego napięcia.

Trzy strefy, czyli kiedy ładować

Godziny zegarowe stref ustala operator systemu dystrybucyjnego; układ powyżej jest typowy dla grup A23, B23 i C23.

Flota, która wraca do bazy po siedemnastej i wyjeżdża przed siódmą, może niemal w całości ładować się w strefie najtańszej. Wystarczy, że system zarządzania ładowaniem przesunie start na godzinę po zakończeniu szczytu popołudniowego. Jest to zmiana w konfiguracji, nie inwestycja. Pełną analizę zastosowania tej grupy w przemyśle znajdziesz tutaj: taryfa b23.

Moc umowna, czyli opłata za samo stanie

Składnik stały opłaty sieciowej liczony jest od mocy umownej, w złotych za kilowat na miesiąc. Płaci się go zawsze, także w miesiącu, w którym ładowarka nie wydała ani jednej kilowatogodziny. Dla stacji ogólnodostępnej to pozycja, która decyduje o rentowności, bo rozkłada się na liczbę wydanej energii.

Przykład obliczeniowy dla stacji o mocy umownej 160 kW i przyjętej stawce 15 zł/kW/miesiąc, czyli 2 400 zł opłaty stałej. Rzeczywiste stawki wynikają z taryfy danego operatora zatwierdzonej przez URE.

Ta tabela tłumaczy, dlaczego dwie identyczne ładowarki potrafią mieć zupełnie inny koszt jednostkowy. Przy niskim wykorzystaniu opłata stała sama w sobie przewyższa cenę energii. Stąd bierze się też pokusa, żeby zaniżyć moc umowną - a to prowadzi prosto do opłat za przekroczenie, które bywają wielokrotnością stawki podstawowej. Bezpieczniejsze jest ograniczenie mocy po stronie ładowarek przez system zarządzania.

Kiedy przejście na średnie napięcie się opłaca

Własna stacja transformatorowa to wydatek, który zwraca się przy odpowiednio dużym i regularnym poborze. Orientacyjny próg to kilkaset kilowatów mocy umownej i praca przez większość dni w miesiącu. Poniżej tego poziomu grupy C na niskim napięciu wypadają lepiej, mimo wyższych stawek jednostkowych, bo nie wymagają inwestycji w transformator i stanowisko pomiarowe.

Przy stacjach dla pracowników i klientów dochodzi jeszcze warstwa rozliczeniowa: kto płaci za sesję i po jakiej stawce. Przykładowe cenniki operatorskie zebraliśmy tutaj: elocity cennik, a przegląd dostępnych punktów w stolicy znajduje się na stronie Stacje ładowania samochodów elektrycznych w Warszawie.

Czy można zmienić grupę taryfową w trakcie roku?

Tak, zmiana grupy odbywa się na wniosek do operatora systemu dystrybucyjnego, z zachowaniem terminów z umowy i taryfy. Ograniczeniem jest zwykle liczba zmian w roku oraz to, czy układ pomiarowy nadaje się do rozliczenia strefowego. Przy starszych licznikach konieczna bywa wymiana.

Co daje magazyn energii przy stacji ładowania?

Pozwala ładować akumulator w tańszej strefie i oddawać moc w szczycie, przez co obniża wymaganą moc umowną. To rozwiązanie dla lokalizacji, w których operator sieci nie jest w stanie zapewnić większego przyłącza albo koszt jego rozbudowy przekracza koszt magazynu.

Czy fotowoltaika obniży opłatę za moc umowną?

Obniży część zmienną rachunku, bo zmniejszy pobór energii z sieci. Opłata stała liczona od mocy umownej zostanie bez zmian, dopóki nie zmieni się sama moc umowna. Wpływ na nią ma dopiero magazyn energii albo układ ograniczający szczytowy pobór.

Na czym to oparte

• Ustawa z 10.04.1997 r. Prawo energetyczne, Dz.U. 1997 nr 54 poz. 348 - zatwierdzanie taryf przez Prezesa URE.
• Taryfy operatorów systemów dystrybucyjnych zatwierdzone przez URE - podział na strefy czasowe w grupach A23, B23 i C23.
• Obliczenia własne udziału opłaty stałej w koszcie kilowatogodziny dla stacji o mocy umownej 160 kW.
• Praktyka własna: projektowanie przyłączy i systemów zarządzania mocą dla stacji ładowania, Arinea od 2018 r.

Dawid Piorun - prezes zarządu Arinea, firmy projektującej i montującej stacje ładowania AC i DC. Od 2018 roku zespół zrealizował ponad 3000 projektów infrastruktury ładowania, od wallboxów w domach po ładowarki dla flot i transportu ciężkiego.

Arinea Sp. z o.o., ul. Wołodyjowskiego 75, 02-724 Warszawa.